در کودکی، همیشه عدد ۲۰ اهمیت ویژهای برایم داشت. همیشه میخواستم ۲۰ سالم باشد. در مدرسههای کشورم ایران، بالاترین نمره ۲۰ بود و هنوز هم هست. اگر کسی کاری را خیلی خوب بلد بود، میگفتند کارش ۲۰ است. یادم نمیآید وقتی ۲۰ سالم شد چه حسی داشتم. شاید حتی نفهمیدم کی ۲۰ سالم شد. از نمرههای بیستی که در مدرسه گرفتم اثری نمانده. و خاطرم نیست چند بار گفتهاند کارم ۲۰ است. اما یک بیستی هست که اهمیت خاصی برایم دارد: ۲۰ سال است که تقریباً هر روز کارم ترجمه بوده. در دو دهه گذشته میلیونها و
